۴۴ سال بعد، جان کارپنتر همه‌ی نظریه‌های مربوط به پایان فیلم «چیز» را رد کرد
پایان فیلم «چیز» پس از آن‌که جان کارپنتر همه‌ی نظریه‌های موجود را رد کرد، رازآلودتر شده است.
فیلم «چیز» ساخته‌ی ۱۹۸۲ با حضور آر.جی. مک‌ردی (کرت راسل) و چایلدز (کیت دیوید) تمام می‌شود؛ تنها بازمانده‌های گروه پژوهشی مستقر در قطب جنوب که هر دو به یکدیگر مشکوک‌اند و فکر می‌کنند ممکن است طرف مقابل به موجود فضایی تغییرشکل‌دهنده آلوده شده باشد. فیلم با این جمله‌ی مک‌ردی به پایان می‌رسد: «چرا همین‌جا کمی صبر نکنیم و ببینیم چه می‌شود؟» این پایان مبهم، دهه‌ها نظریه‌های گوناگون درباره‌ی سرنوشت شخصیت‌های راسل و دیوید و همچنین خود موجود فضایی به وجود آورده است.
در مراسم گالای موزه‌ی آکادمی، از جان کارپنتر، کارگردان «چیز»، درباره‌ی بدترین نظریه‌ای که تاکنون درباره‌ی پایان فیلم شنیده پرسیدند. او به‌جای معرفی بدترین نظریه گفت: «هیچ‌کدام از ایده‌هایی که مردم دارند درست نیست. من پاسخ درست را می‌دانم و آن در خود فیلم هم هست. سرنخ بزرگی وجود دارد که هنوز کسی آن را حدس نزده است.»
ادعای کارپنتر مبنی بر نادرست بودن همه‌ی نظریه‌ها پس از ۴۴ سال، و تأکید او بر این‌که پاسخ را می‌توان از طریق سرنخی مهم در فیلم پیدا کرد، بحث‌ها را داغ‌تر خواهد کرد. در همین حال، آثار دیگر نیز پرسش‌های ماندگار درباره‌ی پایان فیلم را پیچیده‌تر کرده‌اند.
بیش از ۳۰ سال پیش، مجموعه‌کمیک «چیزی از دنیایی دیگر» به پایان معلق «چیز» پاسخ داد. در آن مک‌ردی و شهر خبر چایلدز را سربازان آرژانتینی پیدا می‌کنند و به پایگاه خود می‌برند و پس از آزمایش مشخص می‌شود که هیچ‌کدام آلوده نیستند. با این حال، در ادامه‌ی همین مجموعه، چایلدز به موجود فضایی آلوده می‌شود و به شکار مک‌ردی می‌پردازد.
جدا از کمیک‌های دهه‌ی ۱۹۹۰، بازی ویدیویی «چیز» محصول ۲۰۰۲ نیز وجود دارد که در داستان ادامه‌ی آن، نه مک‌ردی آلوده شده و نه چایلدز. بسیاری رویدادهای این بازی را بخشی از داستان رسمی می‌دانند. اما بر اساس تازه‌ترین اظهارات کارپنتر، اگر همه‌ی نظریه‌ها درباره‌ی پایان فیلم نادرست باشند، که احتمالاً شامل نظریه‌های منتهی به داستان کمیک و بازی هم می‌شود، هیچ‌یک از آن دو را شاید نتوان داستان رسمی دانست.
در حالی که بحث درباره‌ی پایان فیلم ادامه دارد، موضع کارپنتر درباره‌ی حل‌نشده ماندن پایان، دلیلی قانع‌کننده برای تماشای دوباره‌ی فیلم است؛ همان‌طور که مصاحبه‌گر، ریس فلدمن، می‌گوید پس از شنیدن پاسخ کارگردان دوباره آن را خواهد دید. وقتی این ابهام بخشی از میراث فیلم است و ارزش تماشای مجدد بی‌پایانی به آن می‌دهد، انگیزه‌ی چندانی برای کارگردان وجود ندارد که ایده‌ی «درست» درباره‌ی پایان فیلم را صریحاً تأیید کند.
برخی هم معتقدند سرنوشت مک‌ردی، چایلدز و موجود فضایی در نهایت اهمیتی ندارد، چون کاوش مضمونی فیلم درباره‌ی پارانویا و اعتماد، فارغ از پاسخ‌ها، همان باقی می‌ماند. راسل نیز پایان «چیز» را به همین شکل تفسیر می‌کند و اوایل امسال به مووی‌وب گفت: «وقتی بالاخره به پایان می‌رسید، دو نفر را می‌بینید که هر دو دلیل موجهی دارند که به دیگری مشکوک باشند. به عبارت دیگر، این فیلمی درباره‌ی پارانویاست و این موضوع از بین نمی‌رود.»
«چیز» بر اساس novella «چه کسی آنجا می‌رود؟» نوشته‌ی جان دبلیو. کمپبل جونیور در سال ۱۹۳۸ ساخته شده و بازسازی فیلم «چیزی از دنیایی دیگر» محصول ۱۹۵۱ است. علاوه بر کارگردانی کارپنتر، بیل لنکستر فیلم‌نامه را نوشته و در کنار راسل و دیوید، ویلفورد برimley در نقش بلر، تی.کی. کارتر در نقش نالز، دیوید کلنون در نقش پالمر، ریچارد دایسارت در نقش دکتر کوپر، چارلز هالاهان در نقش نوریس، پیتر مالونی در نقش جورج بنینگز، ریچارد مازور در نقش کلارک، جوئل پولیس در نقش فوکس، توماس وایتس در نقش ویندوز و دونالد موفات در نقش گری بازی کرده‌اند.
بازیگران
کرت راسل در نقش مک‌ردی
کیت دیوید در نقش چایلدز
